Een eerste toernooi met Oranje. Een nieuw team, een ander land en wedstrijden tegen tegenstanders uit heel Europa. Voor Noortje Smit en Rosanne Westgeest werd het Open EK in Zweden een ervaring om niet snel te vergeten.

Samen met de Nederlandse U16-selectie reisden zij af naar Zweden voor een intensieve handbalweek. Vanaf het eerste moment maakte het toernooi indruk. Tijdens de eerste wedstrijd werd het ineens heel echt: daar stonden ze, in het oranje, namens Nederland.

“Vanaf het moment dat de mensen ‘Holland’ beginnen te zingen, denk je wel: wow, ik sta hier gewoon met Nederland”, vertelt Noortje.

Ook Rosanne keek met een bijzonder gevoel terug op haar eerste wedstrijd.

“Het was mooi en onwerkelijk om mijn eerste interland in Zweden te spelen op zo’n jonge leeftijd.”

Indrukwekkende start

Een van de bijzondere momenten was de openingsceremonie. Alle deelnemende landen kwamen samen en de speelsters mochten het veld oplopen om hun eigen land te vertegenwoordigen. Tussen alle landen, speelsters en supporters beseften Noortje en Rosanne nog eens extra hoe bijzonder het was om daar als jonge Nederlandse handbalsters te staan.

Daarna moest er vooral gehandbald worden. En het programma begon direct stevig.

Op de eerste dag stonden twee wedstrijden op het programma. Nederland begon tegen de Faeröer Eilanden en won met 17-13. Later die dag volgde Spanje. Een spannende wedstrijd eindigde in 16-16.

Een dag later werden de laatste twee poulewedstrijden gespeeld. Georgië werd met 11-15 verslagen, waarna Servië wachtte. Die wedstrijd ging met 13-17 verloren. Daarmee liep Nederland de kwartfinales mis en ging het toernooi verder in de placement round.

Leren van internationaal handbal

De wedstrijden tegen buitenlandse tegenstanders leverden vooral veel nieuwe ervaringen op.

“Wat wij vooral hebben geleerd, is dat we het anders moeten aanpakken dan de tegenstander”, vertelt Noortje. “Onze tegenstanders waren vaak fysieker en ons team is niet het grootste. Daarom moesten wij het juist op snelheid doen.”

Na een rustdag begon Nederland aan de placement round. Litouwen werd met 17-21 verslagen en tegen IJsland boekte Oranje een ruime 24-12 overwinning. De laatste wedstrijd in deze ronde tegen Tsjechië ging met 22-13 verloren.

Ook buiten de uitslagen om leerden de meiden veel.

“Ik heb geleerd om altijd te blijven juichen voor elkaar en door te gaan, ook als het minder gaat”, vertelt Rosanne.

De boodschap binnen het team was duidelijk.

“Tijdens de meetings leerden we dat we altijd als één team moeten spelen, alles samen moeten doen en kansen voor elkaar moeten creëren.”

Ook individueel leverde het toernooi veel op. Rosanne leerde als hoekspeelster bijvoorbeeld nog beter omgaan met verschillende situaties in de afronding: langer in de lucht blijven, goed naar de keeper kijken en ook niet bang zijn voor de landing na een sprong.

Mooie afsluiting tegen Noorwegen

Op de laatste dag wachtte nog één wedstrijd. Nederland speelde tegen Noorwegen om de negende plaats.

In de hoofdhal sloot Oranje het toernooi af met een knappe 20-18 overwinning.

“We speelden in de hoofdhal en het was echt een hele goede wedstrijd van ons”, vertelt Noortje. “We deden het echt als een team.”

Terugkijkend overheerst vooral trots. Noortje en Rosanne kregen veel speeltijd, speelden tegen verschillende internationale tegenstanders en konden in korte tijd ontzettend veel ervaring opdoen.

“Waar we het meest trots op kunnen zijn, is dat we veel hebben mogen spelen en dat we zoveel hebben geleerd tegen buitenlandse teams.”

En voor Rosanne mocht daar ook nog wel iets persoonlijks bij:

“Ik ben natuurlijk ook een beetje trots op mezelf omdat ik het oranje pakje mag dragen.”

Voor Noortje en Rosanne was het Open EK hun eerste toernooi met Oranje. Een week vol wedstrijden, spanning, plezier en vooral heel veel leren. Een ervaring die ze meenemen in hun verdere ontwikkeling als handbalsters.

En één ding werd in Zweden opnieuw duidelijk:

Winnen doen we samen.

Foto’s: @vincentriemersma